En dan vooral over de vorm ervan. Een organische basisvorm zonder scherpe hoeken en zonder duidelijk begin of einde. Een vorm die bescherming biedt en tegelijk belofte in zich draagt.
In architectuur zijn het vaak juist dit soort ogenschijnlijk eenvoudige vormen die uitnodigen tot onderzoek. Wat gebeurt er wanneer een organische contour wordt gecombineerd met strakke lijnen, met ritme, met licht en schaduw? Juist in dat spanningsveld ontstaat gelaagdheid. Daar krijgt architectuur karakter.
Spelen met vormen is voor ons geen esthetische oefening, maar een manier om ruimte betekenis te geven. Elke lijn, elke curve en elk snijvlak beïnvloeden hoe een gebouw wordt ervaren. Vorm en functie zijn daarbij geen tegenpolen, maar versterken elkaar wanneer ze zorgvuldig worden ontworpen en in hun context worden geplaatst.
Zelfs de vorm van een ei kan zo een aanleiding zijn om opnieuw te kijken, te onderzoeken en te verbeelden. Met Pasen misschien nog net iets bewuster dan anders. Namens ons team van verbeelders wensen wij iedereen hele fijne paasdagen toe.